De Laatste Nacht

De Laatste Nacht is een historisch verhaal dat zich afspeelt op een tabaksplantage in de jaren 1920–1930. Het verhaal volgt de dagelijkse werkelijkheid van Europeanen en inheemse bewoners binnen een strak koloniale hiërarchie: de planter, de njai, de chauffeur, het personeel en de wachter die ’s nachts over het erf waakt.

Wanneer de wachter een verboden ontmoeting ziet, komt een reeks gebeurtenissen in beweging die de verhoudingen op de plantage onherroepelijk verandert. Niet door drama, maar door stilte, plicht en keuzes die in die tijd zwaar wogen.

Het verhaal is sober geschreven, historisch verantwoord en bedoeld om inzicht te geven in het leven op de plantages van Deli: de ongelijkheid, de afhankelijkheid, de kwetsbaarheid en de menselijke waardigheid die ondanks alles bleef bestaan.

De schaduw van Sarina
In het koloniale Deli, waar de ochtendmist tussen de rubberbomen blijft hangen en de stilte vaak meer zegt dan woorden, leeft Sarina — een njai, een inlandse vrouw die in de schaduw van een Europese man moet bestaan.
Ze heeft geen rechten, geen bescherming, geen naam op papier. Maar ze heeft een zoon. En liefde. En een innerlijke kracht die niemand ziet, maar die alles draagt.

Wanneer haar kind, Willem, wordt weggehaald naar Medan, begint Sarina te schrijven. Brieven die nooit verstuurd mochten worden. Herinneringen die ze vastlegt omdat niemand anders dat zal doen.
In die brieven bewaart ze wat het koloniale systeem probeert uit te wissen: haar moed, haar stem, haar geschiedenis, haar moederschap.

Terwijl de plantage verandert en de wereld om haar heen verhardt, blijft Sarina de schaduw die weigert te verdwijnen.
Een vrouw die niet strijdt met wapens, maar met woorden.
Een moeder die haar kind verliest, maar zijn naam bewaart.
Een verhaal over macht en onmacht, over koloniale stilte en menselijke waardigheid — en over de schaduw die blijft, zelfs wanneer de geschiedenis haar probeert te verbergen.

Het Huis van Stilte

Het huis van stilte is het verhaal van twee jonge vrouwen, Ningsih en Eveline, die tijdens de Japanse bezetting van Nederlands‑Indië in een militair vrouwenhuis terechtkomen. In een wereld die bedoeld is om hen naamloos te maken, vinden zij elkaar terug in fluisteringen, herinneringen en de kracht van hun eigen identiteit.

Wanneer de oorlog zijn einde nadert en chaos de muren doet trillen, moeten zij kiezen tussen angst en moed, tussen zwijgen en blijven bestaan. Het is een verhaal over vriendschap, verlies, en de stille vastberadenheid van vrouwen die nooit bedoeld waren om gehoord te worden.

Een klein verhaal, maar met een echo die blijft hangen.

In het Deli van 1920 arriveert de familie Van der Linden op plantage Tji Madu, waar de lucht naar aarde en latex ruikt en de stilte meer bewaart dan rust. Wat begint als een nieuw leven tussen tabak en rubber verandert in een langzaam ontwaken van iets ouds — een aanwezigheid die nooit is verdwenen.

Terwijl de zon over de velden brandt en de koelies zwijgend werken, ontdekt dochter Anna sporen in de aarde die niet van mensen zijn. Nacht na nacht groeit de schaduw rond het huis op de heuvel, tot de familie beseft dat ze niet alleen een onderneming hebben overgenomen, maar een schuld.

De schaduw over Deli is een historisch‑mysterieus verhaal over koloniale hoogmoed, vergeten stemmen en de prijs van wat men niet wil zien — een roman waarin de tropen niet enkel bloeien, maar ook fluisteren.

De Dag Zonder Naam

Indische novelle

In de dagen na de Japanse capitulatie verandert de wereld van de jonge Lia sneller dan ze kan begrijpen. Wat begint als een ongewone stilte in de straat, groeit uit tot een dag waarop geruchten, angst en onverklaarbare blikken de lucht vullen. Buren die ooit familie‑achtig waren, keren hun gezicht af. Jongeren trekken door de kampong met bamboesperen, huizen worden geplunderd, en niemand durft nog hardop te zeggen wat er werkelijk gebeurt.

Wanneer zelfs oude vrienden Lia’s gezin niet langer kunnen beschermen, beseft haar moeder dat ze moeten vluchten — terug naar het kamp waar de Japanners nu bescherming bieden, en waar Gurkha‑soldaten proberen de orde te bewaren in een land dat in brand staat.

Het is de dag waarop vertrouwen breekt, waarop veiligheid omslaat in dreiging, en waarop een gezin moet kiezen tussen blijven en overleven. Een dag die iedereen voelt, maar niemand durft te benoemen.

Een dag zonder naam.

In De Schaduw van het Appèl

Verhalen uit de vrouwenkampen van Nederlands‑Indië (1942–1945)

In de schaduw van het appèlvertelt het indringende verhaal van een moeder en haar twee dochters in de vrouwenkampen van Nederlands‑Indië tijdens de Japanse bezetting. Tussen honger, hitte en dagelijkse appèls proberen zij hun menselijkheid te bewaren. Het is een ontroerend, historisch‑verhalend werk dat laat zien hoe moed en zorg blijven bestaan, zelfs achter prikkeldraad.